Samenvatting
Met deze code uitlegger zet je een codefragment om in een duidelijk Nederlands overzicht: de programmeertaal, elke functie en wat de naam suggereert, een complexiteitsscore, en waarschuwingen zoals lege catch-blokken, eval-aanroepen en hardcoded secrets. Het is een regel-gebaseerde lezer, geen taalmodel, dus het beschrijft structuur in plaats van intentie. Complexiteit volgt McCabes maat, waarbij 10 of minder per functie de aanbevolen limiet is. De analyse draait in je browser en je code wordt nooit ergens heen verzonden.
Code uitleggen: plak je code, krijg een duidelijk overzicht
Code uitleggen gaat snel: plak een functie of bestand in je browser en dit tool geeft je terug welke taal het is, welke functies het bevat, hoe complex het is, en waar de risico's zitten. De analyse draait volledig in je browser—je code wordt nooit ergens heen verzonden.

Hoe je het overzicht gebruikt
-
1
Plak het fragment
Eén functie of één bestand werkt het beste. Plak meer dan een paar honderd regels en het overzicht wordt een lijst in plaats van een samenvatting.
-
2
Lees de inleiding
Daarin staan de programmeertaal, aantal functies en complexiteitsscore. Een score boven 10 betekent dat de code te veel verschillende paden heeft om tegelijk vast te houden.
-
3
Lees de rondleiding
Elke functie krijgt één regel: wat de naam suggereert, hoe lang het is, hoeveel paden het heeft, en of het loopt, wacht of fouten verwerkt.
-
4
Open eerst de rode vlaggen
Als de tool een lege foutafhandeling of een string die op inloggegevens lijkt vermeldt, begin daar. Dit zijn de regels die je later het meest kunnen opbreken.
Wat de uitlegger werkelijk meet
Structuur uit syntaxis
Het verwijdert opmerkingen en strings en zoekt dan naar functiedefinities, imports, klassen, lussen en takken voor de gedetecteerde taal. Geen gissingen over wat de code doet, alleen wat het bevat.
Complexiteit die je kunt verifiëren
De score is cyclomatic complexiteit: één plus elke if, lus, case, catch en boolean operator. Dit is dezelfde telling die een linter geeft, en het NIST structured testing rapport stelt voor om een functie op 10 of minder te houden.
Rode vlaggen die echte bugs wijzen
Eval of exec aanroepen, lege catch blokken, geharde secrets, TODO-notities, nesting voorbij vier niveaus en functies over 40 regels. Elke regel bestaat omdat het naar code wijst die gemakkelijk verkeerd kan worden gelezen.
Een fragment-uitlegger antwoordt op 'wat zit hier in', niet 'waarom zit dit hier'
De vraag die een junior ingenieur stelt is zelden 'wat doet deze lus'. Het is 'waarom roept de facturatie-service deze functie aan, en wie is er nog meer van afhankelijk'. Een geplakt fragment kan dat niet beantwoorden, omdat het antwoord in andere bestanden zit. Deze tool is gebouwd voor de eerste stap: je hebt een functie open, je hebt vijf minuten, en je wilt weten of het een tien-regel helper is of een wirwar met zes exit-paden. Het geeft je dat in een seconde en vertelt je waar het risico zit. Voor de tweede vraag heb je zoeken in de hele repository nodig. Dat is de kloof tussen één functie lezen en begrijpen hoe een systeem is bedraad, en daar gaat het meeste onboarding-tijd heen.
- Gebruik het op een enkele functie of bestand, niet op een hele service
- Behandel de rode vlaggen als aanleiding om dieper te kijken, niet als bevindingen
- Schakel over naar zoeken in het hele repo wanneer de vraag over aanroepers en afhankelijkheden gaat
Vragen over de code uitlegger
Is deze code uitlegger gratis en verlaat mijn code mijn browser?
Is dit een AI-model dat mijn code begrijpt?
Hoe wordt de complexiteitsscore berekend?
Welke talen ondersteunt het?
Waarom markeert het dingen als lege catch-blokken en TODO-opmerkingen?
Wat is het verschil tussen dit en vragen stellen aan een AI-chat over mijn code?
Kan ik het gebruiken om een pull request te reviewen?
Begrijp de hele repo, niet alleen één fragment
codebasechat beantwoordt vragen over je codebase in het Nederlands, met de bestanden en aanroepsites die elk antwoord ondersteunen.